اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَل

ماه میهمانی خدا


آمد رمضان هست دعا را اثری
دارد دل من شور و نوای دگری
ما بنده عاصی و گنهكار توییم
ای داور بخشنده بما كن نظری

برخى از فضائل ماه رمضان از نظر قرآن و روایات اسلامى :

1. برترین ماه سال

ماه مبارك رمضان به جهت نزول قرآن كریم در آن و ویژگى هاى منحصرى كه دارد در میان ماه هاى سال قمرى برترین است; قرآن كریم مى فرماید: «ماه رمضان ماهى است كه قرآن براى هدایت انسان ها در آن نازل شده است.»
پیامبر گرامى(صلى الله علیه وآله) درباره ماه رمضان مى فرماید: «اى مردم! ماه خدا با بركت و رحمت و مغفرت به شما روى آورد، ماهى كه نزد خدا از همه ماه ها برتر و روزهایش بر همه روزها و شب هایش بر همه شب ها و ساعاتش بر همه ساعات برتر است، ماهى است كه شما در آن به میهمانى خدا دعوت شده و مورد لطف او قرار گرفته اید، نفس هاى شما در آن تسبیح و خوابتان در آن عبادات، عملتان در آن مقبول و دعایتان در آن مستجاب است.... بهترین ساعاتى است كه خداوند به بندگانش نظر رحمت مى كند... .»

2. نزول كتب آسمانى در این ماه

تمام كتب بزرگ آسمانى مانند: قرآن كریم، تورات، انجیل، زبور، صحف در این ماه نازل شده است. حضرت امام صادق(علیه السلام) مى فرماید: «كل قرآن كریم در ماه رمضان به بیت المعمور نازل شد، سپس در مدت بیست سال بر پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) و صحف ابراهیم در شب اول ماه رمضان و تورات در روز ششم ماه رمضان، انجیل در روز سیزدهم ماه رمضان و زبور در روز هیجدهم ماه رمضان نازل شد.»

3. توفیق روزه

در ماه رمضان خداوند متعال توفیق روزه دارى را به بندگانش داده است; «پس هر كه ماه [رمضان] را درك كرد، باید روزه بگیرد.»
انسان افزون بر جنبه مادى و جسمى، داراى بُعد معنوى و روحى هم هست و هر كدام در رسیدن به كمال مطلوب خود، برنامه هاى ویژه را نیاز دارند، یكى از برنامه ها براى تقویت و رشد بُعد معنوى، تقوا و پرهیزگارى است; یعنى اگر انسان بخواهد خودش را از جنبه معنوى رشد و پرورش دهد و به طهارت و كمال مطلوب برسد، باید هواى نفس خود را مهار كند و موانع رشد را یكى پس از دیگرى بر دارد و خود را سرگرم لذت ها و شهوات جسمى نكند. یكى از اعمالى كه در این راستا مؤثر و مفید است روزه دارى است، قرآن كریم مى فرماید: «... اى افرادى كه ایمان آورده اید! روز بر شما نوشته شد، همان گونه كه بر پیشینیان از شما نوشته شده، تا پرهیزگار شوید.»

برخى از فواید و فضائل روزه:

الف. تقویت تقوا، پرهیزگارى و اخلاص;

امام صادق(علیه السلام) مى فرماید: خداوند متعال فرموده: «روزه از من است و پاداش آن را من مى دهم.»
حضرت فاطمه(علیها السلام) مى فرماید: «خداوند روزه را براى استوارى اخلاص، واجب فرمود.»

ب. مانع عذاب هاى دنیوى و اخروى:

امام على(علیه السلام) مى فرماید: «روزه روده را باریك مى كند گوشت را مى ریزد و از گرماى سوزان دوزخ دور مى گرداند.»
پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) مى فرماید: «روزه سپرى در برابر آتش است.»

ج. آرامش روان و جسم:

روزه دارى روح و روان و قلب و دل و نیز جسم را آرامش داده و باعث سلامتى روح و تندرستى جسم مى شود.
پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) مى فرماید: «روزه بگیرید تا سالم بمانید.»
باز مى فرماید: «معده خانه تمام دردها و امساك [روزه] بالاترین داروهاست.»
حضرت امام باقر(علیه السلام) مى فرماید: «روزه و حج آرام بخش دلهاست.»
حضرت على(علیه السلام) مى فرماید: «خداوند بندگان مؤمن خود را به وسیله نمازها و زكات و حدیث در روزه دارى روزه هاى واجب [رمضان] براى آرام كردن اعضا و جوارح آنان، خشوع دیدگانش و فروتنى جان هایشان و خضوع دلهایشان حفظ مى كنند.»
امروزه در علم پزشكى و از نظر بهداشت و تندرستى نیز در جاى خود ثابت شده كه روزه دارى تأثیرهاى فراوانى بر آرامش روح و روان و سلامتى جسم و بدن دارد، دفع چربى هاى مزاحم، تنظیم فشار، قند خون، و... نمونه آن است.

د. مانع نفوذ شیطان:

امام على(علیه السلام) به پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) عرض كرد: یا رسول الله! چه چیزى شیطان را از ما دور مى كند؟ پیامبرگرامى(صلى الله علیه وآله) فرمود: روزه چهره او را سیاه مى كند و صدقه پشت او را مى شكند.»
بنابراین، روزه مانع نفوذ شیطان هاى جنى و انسى شده و وسوسه هاى آنان را خنثى مى كند.

هـ . مساوات بین غنى و فقیر:

انسان روزه دار در هنگام گرسنگى و تشنگى، فقرا و بینوایان را یاد مى كند و در نتیجه به كمك آن ها مى شتابد. حضرت امام حسن عسگرى(علیه السلام) درباره علت وجوب روزه مى فرماید: «تا توانگر درد گرسنگى را بچشد و در نتیجه به نیازمند كمك كند.»

و. احیاء فضائل اخلاقى

حضرت امام رضا(علیه السلام) درباره علت وجوب روزه مى فرماید: «تا مردم رنج گرسنگى و تشنگى را بچشند و به نیازمندى خود در آخرت پى ببرند و روزه دار بر اثر گرسنگى و تشنگى خاشع، متواضع و فروتن، مأجور، طالب رضا و ثواب خدا و عارف و صابر باشد و بدین سبب مستحق ثواب شود،... روزه موجب خوددارى از شهوات است، نیز تا روزه در دنیا نصیحت گر آنان باشد و ایشان را در راه انجام تكالیفشان رام و ورزیده كند و راهنماى آنان در رسیدن به اجر باشد و به اندازه سختى، تشنگى و گرسنگى كه نیازمندان و مستمندان در دنیا مى چشند پى ببرند و در نتیجه، حقوقى كه خداوند در دارایى هایشان واجب فرموده است، به ایشان بپردازند... .»
و... .

4. وجود شب قدر در این ماه

شب قدر از شب هایى كه برتر از هزار ماه است و فرشتگان در این شب به اذن خدا فرود مى آیند و جمیع مقدرات بندگان را در طول سال تعیین مى كنند . و وجود این شب در این ماه مبارك نعمت و موهبتى الهى بر امت پیامبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) است و مقدرات یك سال انسان ها (حیات، مرگ، رزق و...) براساس لیاقت ها و زمینه هایى كه خود آنها به وجود آورده اند تعیین مى شود و انسان در چنین شبى با تفكر و تدبر مى تواند به خود آید و اعمال یك سال خود را ارزیابى كند و با فراهم آوردن زمینه مناسب بهترین سرنوشت را براى خود رقم زند.
حضرت امام صادق(علیه السلام) مى فرماید: «تقدیر مقدرات در شب نوزدهم و تحكیم آن در شب بیست و یكم و امضاء آن در شب بیست و سوم است.»

5. بهار قرآن

نظر به این كه قرآن كریم در ماه مبارك رمضان نازل شده و تلاوت آیات آن در این ماه فضیلت بسیارى دارد، در روایات اسلامى، از ماه رمضان به عنوان بهار قرآن یاد شده است; چنان كه حضرت امام باقر(علیه السلام)مى فرماید: «هر چیزى بهارى دارد و بهار قرآن ماه رمضان است.»

یك نكته!

بدیهى است فضائل و ثواب هایى كه براى ماه مبارك رمضان و روزه دارى ذكر شده و به برخى از آن ها اشاره شد، از آنِ كسانى است كه حقیقت آن را درك كنند و به محتواى آن عمل و در گفتار و كردار به كار گیرند و به آن ها جامه عمل بپوشانند. چنان در روایات اسلامى براى روزه دارى آدابى ذكر شده و كسانى كه صرفاً تلاوت قرآن مى كنند، ولى به آیات و احكام آن عمل نمى كنند و یا آن كه از روزه دارى تنها رنج گرسنگى و تشنگى را مى كشند و بوسیله گناه، تأثیر روزه را از بین مى برند و ماه مبارك رمضان و فضاى معنوى آن تأثیرى بر اشخاصى بر جاى نمى گذارد، مورد نكوهش قرار گرفته اند.
چنان كه پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) به زنى كه با زبان روزه كنیز خود را دشنام مى داد فرمود: چگونه روزه دارى و حال آن كه كنیزت را دشنام مى دهى؟! روزه فقط خوددارى از خوردن و آشامیدن نیست، بلكه خداوند آن را علاوه بر این دو، مانع كارها و سخنان زشت كه روزه را بى اثر مى كنند قرار داده است، چه اندكند روزه داران و چه بسیارند كسانى كه گرسنگى مى كشند.»
حضرت امام سجاد(علیه السلام) در دعاى حلول ماه رمضان به درگاه خداوند عرض مى كند: به وسیله روزه این ماه یاریمان ده تا اندام هاى خود را از معاصى تو نگه داریم و آن ها را به كارهایى گیریم كه خشنودى تو را فراهم آورد، تا با گوش هایمان سخنان بیهوده نشنویم و با چشمانمان به دین لهو و لعب نشتابیم و تا دستمانمان را به سوى حرام نگشاییم و با پاهایمان به سوى آن چه منع شده ره نسپاریم و تا شكمهایمان جز آن چه را تو حلال كرده اى در خود جاى ندهد و زبان هایمان جز به آن چه تو خبر داده اى و بیان فرموده اى گویا نشود... .»
بنابراین، در ماه مبارك باید تمام اعضا و جوارح را از حرام دور نگه داشت و با اخلاص، توكل و توسل از اهل بیت(علیهم السلام) و عمل به دستورها و احكام قرآن كریم و دورى از گناهان، انجام توبه نصوح و واقعى، عبادت، شب زنده دارى، درك فضیلت شب قدر و... فضیلت ماه مبارك رمضان را درك كرد و از آن در راستاى رسیدن به كمال حركت كرد و باید در این ماه به گونه اى خودسازى كرد كه با اتمام ماه مبارك تأثیر و فواید آن در روح و جان افراد باقى باشد و اثر آن تا ماه رمضان آینده سال بعد ماندگار باشد.







داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات